|
Zdrowie człowieka uzależnione jest od 4 podstawowych czynników, takich jak styl życia, geny, opieka medyczna oraz środowiska życia, którego udział szacuje się na 20%. Ma ono więc istotny wpływ na stan zdrowia ludzi.
Zanieczyszczenie środowiska wpływa na stan zdrowia i jakość życia ludzi. Narażeni na nie jesteśmy wszyscy, a szczególnie mieszkańcy dużych skupisk miejskich.
|
|
| W środowisku na organizm człowieka działa jednocześnie wiele czynników szkodliwych, które występują w stosunkowo niskich stężeniach w powietrzu, wodzie, glebie oraz żywności. Zwykle ich działanie ma charakter przewlekły, trwający często przez całe lub większość naszego życia. Skumulowane w organizmie działają na różne układy i narządy człowieka, stanowią zagrożenie dla naszego zdrowia, a nawet następnych pokoleń. Skutki zdrowotne narażenia środowiskowego są różnorodne i objawiają się w postaci przejściowych lub trwałych zaburzeń funkcjonalnych, a rzadziej w postaci ewidentnych chorób. |
|

|
|
|
Najbardziej wrażliwe na szkodliwe oddziaływanie trucizn środowiskowych są dzieci, ze względu na uwarunkowania fizjologiczne i charakterystyczne zachowania. Narażenie organizmu dziecka może objawić się w późniejszym wieku, w postaci odległych skutków zdrowotnych.
Dbając o środowisko dbamy o własne zdrowie. Każdy z nas może ograniczyć emisję zanieczyszczeń do środowiska stosując w domu i pracy jak najmniej szkodliwych środków chemicznych, segregując odpady komunalne czy oszczędzając energię. Jako konsument możemy wybierać produkty przyjazne dla środowiska oznaczone specjalnymi etykietami i certyfikatami.
|
|
Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) 30% wszystkich chorób na świecie spowodowanych jest szkodliwym wpływem czynników środowiskowych, a 40% z nich dotyczy dzieci poniżej piątego roku życia. |
|
Z badań wynika, że prawie 30% Polaków nie potrafi określić zagrożeń występujących w środowisku najbliższym ich miejsca zamieszkania. 60% jest przekonanych, że w domu i miejscu pracy nie występują środowiskowe czynniki zagrażające zdrowiu. |
|
|
|
Â
Â
*   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *   *